1

2

3

4

5

 

Jak poradzić sobie z biegunką?

Każdy chociaż raz w życiu miał do czynienia z biegunką. Jest to objaw chorobowy, który polega na zwiększeniu częstotliwości wypróżniania się. Konsystencja stolca może być półpłynna lub całkowicie płynna. Biegunce może towarzyszyć zarówno ból brzucha jak i perystaltyka jelit. Jeśli zachorujemy na ostrą biegunkę to taki stan może utrzymywać się nawet dziesięć dni. Wówczas można mówić nie tylko o biegunce ostrej ale także przewlekłej. Najczęstszymi przyczynami biegunki są różnego typu infekcje przewodu pokarmowego. Może się ona pojawić w momencie zakażenia jakimiś wirusami, bakteriami, pierwotniakami. Jej powodem może być również zapalenie jelita grubego. Przyczyny mogą być także znacznie bardziej poważne. Mogą to być na przykład wrzody jelita, uszkodzenie jelita, a nawet rak okrężnicy. Zazwyczaj leczenie biegunki nie wymaga naszej ingerencji. W większości przypadków organizm sam się jej pozbędzie. Oczywiście można zażyć jakieś leki przeciw biegunce. Przede wszystkim trzeba jednak pamiętać o odpowiednim nawadnianiu organizmu. Trzeba pić dużo wody oraz elektrolitów, które znajdują się w doustnym płynie nawadniającym. Jeśli dojdzie do odwodnienia organizmu w wyniku przewlekłej biegunki to powinniśmy zgłosić się do szpitala. Tam na pewno lekarze zalecą nawadnianie dożylne naszego organizmu. Nawadnianie także może okazać się również niezbędne w momencie gdy biegunce towarzyszyć będą wymioty i będziemy zwracać wypite napoje.

Objawy stwardnienia rozsianego

Stwardnienie rozsiane jest chorobą, która w pierwszej kolejności atakuje centralny układ nerwowy. Jest to bardzo niebezpieczna choroba, więc warto wiedzieć jakie są jej objawy, by móc zacząć jak najszybciej się leczyć. Oczywiście u każdej osoby choroba ta przebiega w zupełnie inny sposób. Nie istnieje żaden schemat, według którego przebiegałaby. Do najczęstszych objawów można jednak zaliczyć różnego typu zaburzenia wzroku. Może być to niewyraźne widzenia, zapalenie nerwu wzrokowego, a w najgorszym przypadku nawet całkowita utrata wzroku. Drugi z objawów dotyczy utrzymania równowagi oraz koordynacji ruchowej. Osoba chora na stwardnienie rozsiane może odczuwać drżenie kończyn, zawroty głowy, brak koordynacji ruchów oraz uczucie osłabienia. Do typowych objawów należą także zmiany w odbiorze bodźców zewnętrznych, takie jak na przykład uczucie mrowienia, drętwienia, palącego gardła oraz nerwobóle mięśni twarzy. Wszystkie wyżej wspomniane objawy są objawami początkowymi. W późniejszym etapie choroby mogą pojawiać się poważniejsze zaburzenia, takie jak na przykład spowolnienie mowy, zmiana rytmu mowy, bełkot, a także problem z połykaniem śliny. Innymi objawami jest częstsze wypróżnianie się, utrata kontroli nad wypróżnianiem, zaparcia. Mogą pojawić się również zaburzenia w sferze seksualnej, impotencja, zmniejszenie wrażliwości na dotyk, nadwrażliwość na ciepło, utrata pamięci krótkotrwałej oraz trudność z koncentracją.

Jaka metoda antykoncepcji?

Oczywiście stosowanie tabletek antykoncepcyjnych wiąże się z różnymi skutkami ubocznymi. Kobieta, która je zażywa może czuć skoki ciśnienia, jej libido zostanie obniżone. Czasami zdarza się, że kobieta tyje oraz zaczyna cierpieć na różne choroby układu krwionośnego. Niektórzy lekarze szukają także związku tabletek antykoncepcyjnych z występowaniem chorób nowotworowych. Nic więc dziwnego, że wiele pań zastanawia się nad zmianą metody antykoncepcji. Warto wiedzieć, że oprócz tabletek istnieje ich jeszcze co najmniej kilka. Jedną z nich, mało znaną są na przykład błony dopochwowe. Wykonane są z cienkiej gumy i umieszczane w pochwie. Błona jest nasączona środkiem plemnikobójczym, a jednocześnie zapobiega przenikaniu ich do macicy. Innym rodzajem antykoncepcji są kobiece prezerwatywy. Działa i wygląda bardzo podobnie jak zwykła prezerwatywa. Na rynku znajdziemy także wiele środków plemnikobójczych. Występują one w formie globulek dopochwowych, żeli, kremów, tabletek, pianek oraz galaretek. Trzeba pamiętać o tym, że preparaty tego typu nie zapobiegają zakażeniom, takim jak HIV. Kolejna metoda antykoncepcji nazywa się kapturkami. Zakładane są na szyjkę macicy i zapobiegają przedostaniu się plemników do macicy. Zabieg aplikacji tego typu kapturka powinna odbyć się w gabinecie lekarskim. Pod żadnym pozorem nie powinniśmy robić tego sami. Warto wiedzieć, że oprócz tych metod można jeszcze spróbować zastrzyków hormonalnych.

Bakterie i grzyby na siłowni

Oczywiście sport to zdrowie. Jednak warto wyjść na zewnątrz i trenować na świeżym powietrzu. Na siłowni oraz w hali fitness mogą czaić się różne bakterie, wirusy oraz grzyby. Mogą znajdować się one na podłodze, klamkach oraz przede wszystkim na sprzęcie. Przeprowadzono badania, które wykazały, że na 75 procentach sztang znajduje się mnóstwo drobnoustrojów. W szczególności są to bakterie, które wywołują przeziębienia, gronkowca oraz zapalenie płuc. Niezbędną rzeczą, jaka powinna znajdować się w każdej siłowni jest płyn do dezynfekcji. Jeśli na pierwszy rzut oka zobaczymy, że sprzęt, na jakim mamy ćwiczyć na pewno dawno nie był czyszczony to wówczas powinniśmy zabrać ze sobą chusteczki antybakteryjne lub spray do odkażania. Wystarczy przetrzeć chusteczką część sprzętu, której będziemy dotykać i możemy czuć się bezpiecznie. Mnóstwo zarazków gromadzi się również na matach do ćwiczenia oraz na materacach. Jeśli chcemy uniknąć infekcji to lepiej kupić sobie własną matę. Nie są one drogie, a możemy sporo zaoszczędzić – przede wszystkim na swoim zdrowiu. Oczywiście nikomu nie trzeba chyba mówić, że nie należy używać ogólnodostępnych ręczników. Na siłownie lub fitness zawsze zabieramy swój własny. Podobnie jak na ręcznikach i matach, także pod prysznicem i w saunie czają się groźne dla naszego zdrowia wirusy. Osoby, które mają predyspozycje do powstawania infekcji intymnych muszą uważać jeszcze bardziej.

Bardzo uciążliwa migrena

Powtarzający się, pulsujący ból głowy może oznaczać, że chorujemy na migrenę. Może mieć on różny stopień nasilenia, a bóle mogą nasilać się wraz z przypływem emocji oraz przy większym wysiłku fizycznym. Atak migreny może trwać nawet 72 godziny. Występują różne migreny. Pierwszym z nich jest migrena oczna. W tym przypadku ból pojawia się w okolicy oczodołu. Może pojawić się także niedowidzenie, a nawet krótkotrwała ślepota. Drugim rodzajem migreny jest migrena skojarzona. Osoby, które na nią cierpią odczuwają okresowe oraz pulsujące bóle głowy. Innym rodzajem jest migrena z aurą. Atak nie trwa w tym przypadku dłużej niż trzy godziny. Rozpoznanie migreny nie jest zatem trudne. Jeśli ból głowy utrzymuje się przez dłuższy czas, jest jednostronny, pulsujący oraz nasila się przy wysiłku to wówczas powinniśmy zgłosić się do lekarza. Do typowych objawów można zaliczyć także światłowstręt. Jak leczy się migrenę? Przede wszystkim zażywa się leki, które działają na ośrodki przeciwbólowe. Można wybrać także takie leki, które działają tylko i wyłącznie na ból migrenowy. Oczywiście w ostrych atakach można stosować również leki przeciwwymiotne oraz uspokajające. Nie należy jednak nadużywać leków, gdyż w takim przypadku migrena może powrócić i to ze zdwojoną siłą. Leków nie należy także nadużywać z innego powodu. Bardzo często zdarza się tak, że pacjenci cierpiący na migrenę uzależniają się od tryptany oraz ergotamina.

W czym pomaga hipoterapia?

Jedną z form rehabilitacji jest hipoterapia. Zajęcia prowadzone są grupowo. Grupa złożona jest z kilku osób – lekarza, fizjoterapeuty, osoby chorej oraz instruktora nauki jazdy. W hipoterapii wykorzystuje się bowiem konie. Terapia trwa nie dłużej niż trzydzieści minut. Wszystko zależy od tego, jak zachowuje się pacjent. Nie powinna się ona odbywać rzadziej niż raz w tygodniu. Koniec, które wykorzystywane będą w terapii muszą być łagodnego usposobienia. Muszą również reagować na instrukcje oraz polecenia instruktora. Jak jazda konna wpływa na pacjenta? Przede wszystkim poprawia reakcje równoważne oraz orientację w przestrzeni. U osób, które brały udział w hipoterapii zauważa się również poprawę funkcji ruchowych, a także funkcji oddechowych. Oprócz tego wszystkiego jazda konna powoduje poprawę ogólnej kondycji fizycznej, a także zręczności. Bardzo często ta forma terapii stosowana jest u dzieci z porażeniem mózgowym. U nich zauważa się rozluźnienie oraz zmniejszenie napięcia mięśni. Nie tylko sama jazda konna ma znaczenie. Ogromny wpływ na osobę chorą może mieć już sam kontakt z koniem. Tak duże zwierze na pewno wywoła u niego spore emocje. Jeśli pacjent będzie osiągał dobre wyniki to może czuć mobilizację i chęć do walki z niepełnosprawnością i chorobą. Oczywiście dziecko lub osoba chora od razu nie wsiądzie na konia. Na początku będzie mogło tylko spotkać się z koniem, pogłaskać go, a dopiero po kilku wizytach będzie mogło jeździć na jego grzbiecie.

Jak rozpoznać i leczyć torbiel jajnika?

Torbiele jajnika dzielą się na różne typy. Wśród najczęściej występujących można wymienić torbiele surowicze, torbiele endometrialne oraz torbiele dermatoidalne. Mogą mieć one charakter łagodny, ale mogą przybrać postać złośliwego nowotworu. Warto zatem często badać się i kontrolować stan swoich jajników. Trzeba także zdawać sobie sprawę z tego, jakie są objawy wystąpienia torbieli jajnika, aby móc jak najszybciej je zauważyć i leczyć się. Do najczęstszych objawów należy zaburzenie cyklu miesiączkowego. Jeśli zawsze mieliśmy regularną miesiączkę i nagle pojawiają się jakieś zmiany to może okazać się, że na jajniku pojawiły się jakieś zmiany. Innymi objawami torbieli jajnika mogą być na przykład krwawienia pojawiające się poza terminem miesiączki, bóle podbrzusza, bóle głowy, omdlenia, bóle jajnika, mdłości oraz wymioty. Po tych właśnie objawach można rozpoznać czy ma się torbiele jajnika. Oprócz tego oczywiście niezbędna będzie diagnostyka lekarska. Torbiele można wykryć przy pomocy badania ginekologicznego, badania ultrasonograficznego, biopsji torbieli, a także przy pomocy laparoskopii. Jak leczy się torbiele jajnika? Można przyjmować leki hormonalne. Czasami to pomaga, ale jeśli nie wystarczy to wówczas wymagane będzie leczenie operacyjne. W tym przypadku do wyboru będziemy mieli dwie metody. Pierwszą będzie metoda tradycyjna. Tą stosuje się w przypadku gdy występuje jakieś ryzyko nowotworowe. Drugą metodą jest metoda laparoskopowa. Można ją stosować wówczas, gdy nie ma zagrożenia nowotworem. Zaleca się ją szczególnie młodym kobietom.

Przyczyny bólu stawów

Jeśli często bolą nas stawy to koniecznie powinniśmy znaleźć tego przyczynę. Będzie nam to bowiem utrudniało życie. Na bóle stawów skarży się bardzo dużo Polaków. Mogą się one nasilać z wiekiem. Przyczynami bólu stawów może być na przykład jakiś stan zapalny, grypa, zwichnięcie lub stłuczenie, przeróżne wady postawy, zbyt intensywny trening, nadwaga, osteoporoza lub po prostu starzenie się organizmu. Najczęstszą jest jednak reumatoidalne zapalenie stawów. Jest to choroba przewlekła, która może pojawić się w momencie postępującego stanu zapalnego. Choroba, jeśli będzie nieleczona może prowadzić do zniszczenia tkanek stawowych, zniekształcenia stawów, a nawet do kalectwa. Jak rozpoznać tą chorobę? Na początku będą nas bolały stawy, a z czasem może pojawić się ich obrzęk, ból, a także sztywność mięśni oraz stawów. Drugą z częstszych przyczyn bólu stawów może być choroba zwyrodnieniowa stawów. Jest to nic innego jak zbyt szybkie zużywanie się chrząstki stawowej. Wraz z upływem czasu może dojść do uszkodzenia kości, ścięgien, więzadeł. Przebieg choroby jest bardzo prosty. Na początku przy wysiłku pojawia się ból stawów. Później następuje ograniczenie ruchomości stawów. Następnie pojawia się obrzęk, a także zniekształcenie stawu. Inną przyczyną bólu stawów może być choroba zwana łokciem tenisisty. Wynika ona przede wszystkim ze zbyt dużego przeciążenia oraz urazów ścięgien mięśni przedramienia. Częściej pojawia się ona u mężczyzn niż u kobiet.

Dlaczego wypadają nam włosy?

Oczywiście włosy mają prawo nam wypadać. Jeśli w ciągu dnia nie tracimy więcej niż sto włosów to nie mamy powodów do obaw. W przypadku gdy zaczniemy tracić więcej włosów to powinniśmy poszukać przyczyny takiego stanu rzeczy. Może zdarzyć się tak, że przyczyna tkwi w szamponie. Niektóre z nich zawierają różnego typu detergenty, które mogą podrażnić skórę głowy. Włosy mogą wypadać także dlatego, że spłukujemy je po kąpieli zbyt gorącą wodą lub używamy za gorącego powietrza do suszenia. Trwała oraz farbowanie włosów także może powodować wypadanie włosów. Czasami wystarczy tylko zmiana fryzury, podcięcie włosów. Dość częstą przyczyną wypadania włosów są zmiany hormonalne. Może zdarzyć się tak gdy u kobiety wystąpi niedobór estrogenów. Bardzo często dzieje się tak, gdy kobieta urodzi dziecko. W tym wypadku sytuacja powinna ulec poprawie po około czterech miesiącach. Włosy mogą zacząć wypadać także w okresie menopauzy. Przypadłość ta dotyka także osób, które cierpią na jakieś choroby skóry. Przyczyną może być tutaj na przykład łojotok lub łupież. W tym przypadku najlepiej użyć jakiegoś szamponu przeciwłupieżowego. Jeśli zauważymy, że wypada nam o wiele więcej włosów niż zazwyczaj, a przyjmujemy jakieś leki to w nich możemy szukać przyczyny takiego stanu rzeczy. Niektóre, silne środki farmakologiczne mogą w znaczny sposób szkodzić mieszkom włosowym. Mogą być to na przykład antybiotyki lub leki przeciw zakrzepowe.

Jak zapobiegać gruźlicy?

Gruźlicą można się zarazić w bardzo łatwy sposób. Wystarczy przebywać z osobą zakażoną w jednym pomieszczeniu. Dlatego bardzo ważna jest szybka diagnoza oraz leczenie wszystkich osób chorych na gruźlicę. Gdyby choroba ta była nieliczona w danej populacji to może dojść w niej nawet do epidemii. Jeśli zatem zauważymy u siebie długi, uciążliwy kaszel oraz podwyższoną temperaturę to od razu powinniśmy udać się do lekarza. Drugim sposobem zapobiegania gruźlicy jest szukanie oraz ocena stanu zdrowia osób, które miały kontakt z osobą chorą na gruźlicę. Kolejny sposób to prowadzenie badań pośród grup wysokiego ryzyka oraz szczepienie szczepionką BCG. Oczywiście szczepionka nie daje nam stu procentowej pewności, że nie zachorujemy na gruźlicę. Szacuje się, że jej skuteczność wynosi około 80 procent. Rutynowe szczepienia zaleca się przede wszystkim dzieciom, które miały kontakt z osobą chorą oraz pracownikom służby zdrowia, gdyż oni na co dzień mogą mieć do czynienia z chorymi na gruźlicę. Jeśli chodzi o szczepionkę BCG to warto wiedzieć, że jest to nic innego jak atenuowany szczep bakterii. Szczepionka pierwsze swoje próby miała miejsce w 1921 roku. Wówczas zauważono, że jest ona skuteczna. Jest stosowana tylko w Europie. Mogłoby się wydawać, że gruźlica dzięki szczepieniom oraz innym metodom profilaktyki nie stanowi już żadnego problemu. Jednak tak naprawdę stanowi ona ogromny problem na całym świecie, także w Polsce.