1

2

3

4

5

 

Czy otyłość jest chorobą?

Otyłość jest problemem, który dotyka bardzo wiele osób naszego społeczeństwa. Na ogół przyczyny otyłości są dość jasne – wynikają bowiem ze złej, nieodpowiedniej i niezdrowej diety. Dieta, w której spożywa się produkty mające więcej tłuszczu niż wartości odżywczych może prowadzić do otyłości. Podobnie jest z brakiem aktywności fizycznej. A czy otyłość można nazwać chorobą? Okazuje się, że tak. Otyłość oficjalnie została uznana za chorobę przez amerykańskie stowarzyszenie American Medical Association, tak więc z pewnością otyłość wymaga leczenia. Nazwanie otyłości chorobą ma na celu zmienienie opinii publicznej na ten temat i zachęcenie do zwrócenia większej uwagi na tą kwestię. Otyłość jest bowiem bardzo groźna dla zdrowia, może prowadzić do wielu chorób i schorzeń między innymi powodować twardnienie tętnic, podwyższony cholesterol, cukrzycę, zwiększa także ryzyko wystąpienia zawałów serca, podnosi ciśnienie krwi, dlatego też leczenie otyłości jest bardzo ważne i nie powinno się tego lekceważyć. Oczywiście lekka nadwaga nie jest dużym problemem, nie jest też na ogół groźna dla zdrowia, jednak nie można popadać w skrajności, a otyłość z całą pewnością do takich skrajności należy. Oczywiście otyłości nie da się wyleczyć w magiczny sposób, nie pomoże też same stosowanie suplementów diety i środków na odchudzanie, gdyż są to jedynie wspomagacze odchudzania. Aby walczyć z otyłością konieczna jest zmiana swojej diety na zdrowszą, bogatą przede wszystkim w owoce i warzywa, oraz w produkty, które nie zawierają pustych kalorii.

Leczenie choroby Dariera

Choroba Dariera to choroba dermatologiczna, która objawia się zmianami na skórze. Wywołują one między innymi nieprzyjemne swędzenie, prócz tego powodują nieprzyjemny zapach, którego niestety nie da się usunąć całkowicie, nawet po umyciu zapach ten w dalszym ciągu się utrzymuje. Nic więc dziwnego, że osoby z chorobą Dariera często korzystają z pomocy psychologa. Objawy, które powoduje choroba mogą znacznie utrudniać życie. Nie dość, że osoba taka może być wycofana i niepewna siebie, może mieć problem ze swoją samooceną, to dodatkowo osobom takim często trudno przychodzi nawiązywanie kontaktów z innymi ludźmi, nie mówiąc już o nawiązaniu zdrowego związku partnerskiego. Choroba Dariera jest nie uleczalna i nie ma żadnych znanych technik, które mogłyby ją wyleczyć całkowicie, niemniej można ulżyć pacjentowi i nieco zniwelować objawy tej choroby za pomocą różnorodnych maści i kremów, które rzecz jasna muszą być przepisane przez lekarza. Dlatego przede wszystkim warto skorzystać z pomocy psychologa, gdyż wizyty u psychologa pomogą ci w radzeniu sobie z tą chorobą, w zaakceptowaniu jej oraz w przezwyciężeniu traumy, która pojawia się u wielu pacjentów z tą chorobą. Dlatego z pewnością nie należy się poddawać, czy też wycofywać z życia, gdyż osoby z chorobą Dariera także mogą funkcjonować w społeczeństwie. Warto mieć w swoim życiu kogoś bliskiego, kto będzie nas akceptowała i wspierał na każdym kroku.

Ospa – choroba jednorazowa

Na ospę choruje się raz w życiu. Najłagodniej przechodzą ją dzieci. Jest to choroba zakaźna. Występuje u dzieci między 2 a 5 rokiem życia. Przenoszona drogą kropelkową przez wirusy VZV. Ma ona swój charakterystyczny okres wylęgania od 11 do 21 dni. Po tym właśnie czasie następują objawy początkowe. Złe samopoczucie, gorączka, bóle głowy. Następnie pojawia się swędząca wysypka. Występuje na całym ciele. Są to początkowo czerwone plamki, z czasem zamieniające się w grudki, w których gromadzi się mętniejący płyn. Przebieg choroby jest zależny od organizmu dziecka. Niekiedy bardzo łagodnie, a niekiedy dość intensywnie. Istnieje również możliwość powikłania bakteryjnego, prowadzącego do zapalenia płuc, czy mięśnia sercowego. Na ospę choruje się raz, jednak wirusy pozostają cały czas w organizmie, co może powodować zachorowanie na półpasiec. Ospa wietrzna jest bardzo niebezpieczna dla osób o upośledzonej odporności – chorych na białaczkę, AIDS, czy też osób starszych, ponieważ może doprowadzić do śmierci. Stanowi również duże zagrożenie dla kobiet w ciąży (obumarcie płody, wady wrodzone). Leczenie ospy u dzieci przebiega objawowo. Zmniejszanie gorączki, łagodzenie swędzenia skóry. W czasie choroby dziecko powinno zostać w domu, by nie zarażać innych. Natomiast u dzieci z obniżoną odpornością podaje się zapobiegawczo immunoglobulinę. Stosuje się również szczepienia przeciw ospie u dzieci pomiędzy 9 miesiącem a 12 rokiem życia.

Powracające zapalenie zatok

Zapalenie zatok jest jedną z częstszych chorób. Jego głównymi objawami to uciążliwy ból głowy przy pochylaniu, odczuwanie pieczenia wewnątrz nosa, zatkany nos, utrata węchu i ogólne osłabienie. Zależnie od rozwoju zapalenia, często występuje też gorączka. Zatoki szczękowe, klinowe, sitowe oraz czołowe to przestrzenie powietrzne. Połączone naturalnymi ujściami z jamami nosa. Zatkany nos spowodowany jest obrzękiem błony śluzowej. Przez co w zatokach gromadzi się zalegający śluz. W wyniku tego dochodzi do rozwoju drobnoustrojów i stąd właśnie pojawia się zapalenie błony śluzowej. Jednym z uciążliwych objawów jest wyciek wydzieliny z nosa do gardła, co powoduje inne zakażenia dróg oddechowych. Gdy zauważamy u siebie właśnie te objawy należy niezwłocznie wybrać się do lekarza laryngologa w celu dokładnej diagnozy. Powinien on zlecić prześwietlenie zatok, a także inne badania, które pozwolą ustalić rodzaj drobnoustrojów, jakie wywołały zapalenie i dobrać odpowiednie leki, by je zwalczyć. Zazwyczaj stosowana jest kuracja antybiotykowa. Istnieje też możliwość stosowania leków profilaktycznych w postaci zastrzyków. Zatoki to choroba bardzo uciążliwa, gdyż sprzyja jej zanieczyszczenie środowiska, alergie, które powodują nieżyt nosa. Nie powinniśmy bagatelizować zwykłego kataru. Należy od razu zapobiegać jakimkolwiek objawom, gdyż może przez to dojść nawet do zapalenia oskrzeli, czy też płuc.

Jakie są objawy choroby Dariera?

Choroba Dariera to choroba należąca do chorób dermatologicznych. Choroba ta powoduje nieusuwalne zmiany skórne, niemniej można je nieco złagodzić, choć oczywiście konieczne jest podjęcie odpowiedniego leczenia. A jakie są symptomy choroby Dariera? U chorych występuje między innymi swędzenie, które jest wywoływane przez powstające zmiany skórne. Skóra może być podrażniona, często występują na niej krosty lub też wysypka, która może występować na całym ciele. Prócz tego towarzyszy temu nieprzyjemny zapach, który niestety w jakimś stopniu utrzymuje się przez cały czas. Dlatego też osoby chore stosują specjalne kremy i preparaty, niemniej muszą być one rzecz jasna przepisane przez lekarza, prócz tego lekarz może zalecić również stosowanie antybiotyków. Stan skóry osób chorych pogarsza się także podczas różnych infekcji, których ryzyko wystąpienia jest znacznie większe niż u osób zdrowych. Prócz tego pogorszenia można dostać również poprzez wystawianie się na działanie promieni słonecznych, dlatego też osoby chore powinny unikać słońca i ograniczać czas przebywania na słońcu, szczególnie jeśli jest ono bardzo silne. Osoby z chorobą Dariera często korzystają także z pomocy psychologa, gdyż objawy mogą powodować wycofanie, zmniejszenie poczucia własnej wartości czy problemy w nawiązywaniu kontaktów z otoczeniem, prócz tego może prowadzić do ograniczenia kontaktów z innymi, dlatego też pomoc psychologa często jest wręcz niezbędna.

Anoreksja – co warto wiedzieć o objawach choroby?

Anoreksja to poważna choroba, która może powodować nieodwracalne zmiany w organizmie człowieka. Anoreksja dotyka dziś bardzo wiele osób, jest to choroba, która najczęściej pojawia się u kobiet, rzadziej występuje ona u mężczyzn. Z pewnością leczenie anoreksji jest konieczne, gdyż choroba ta może w wielu przypadkach prowadzić do śmierci spowodowanej wycieńczeniem organizmu i wychudzeniem. Zanim jednak zacznie się leczenie warto dowiedzieć się jakie tak właściwie są objawy anoreksji i po czym poznać, że ktoś choruje na tą chorobę. To, że ktoś jest szczupły czy też bardzo szczupły, nie musi od razu oznaczać, że mamy do czynienia z osobą chorą na anoreksję. Szczupła sylwetka może być na przykład przejawem dobrego metabolizmu. Jakie więc objawy świadczą o anoreksji? Jest ich naprawdę bardzo wiele. Między innymi osoba chora nie wykazuje chęci regularnego spożywania posiłków, często je ona niewiele, unika również jedzenia określonych produktów. Poza tym osoba chora nie akceptuje swojego wyglądu, cały czas wydaje jej się, że jest za gruba i że musi schudnąć. Cierpi na jadłowstręt, cechuje ją bardzo silny lęk przed przybraniem na wadze, często stosuje również diety oraz ćwiczenia fizyczne. Osoba cierpiąca na anoreksję szybko traci na wadze, często stosuje również głodówki, środki przeczyszczające, zmusza się do wymiotów. Jest także bardzo skrupulatna w liczeniu spożywanych kalorii. Nie lubi spożywać posiłków przy innych osobach, traci chęć do współżycia, u kobiet pojawia się zanik miesiączki.

Anoreksja – choroba, która prowadzi do śmierci

Anoreksja to choroba, która jest groźna zarówno pod względem psychicznym jak również fizycznym. Anoreksja wywołuje często nieodwracalne zmiany w organizmie oraz w psychice osoby chorej. Z pewnością anoreksja jest chorobą, którą należy zacząć leczyć jak najszybciej. Dlaczego? Ponieważ nieleczona może prowadzić do śmierci – i to aż w 20% przypadków. Dlatego jeśli znasz osobę, która choruje na anoreksję powinieneś zachęcić ją do leczenia i to jak najprędzej. Leczenie anoreksji nie jest proste, jednak wyleczenie z tej choroby jest możliwe i wiele osób po długiej walce z anoreksją zwycięża. Leczenie przebiega w różnorodny sposób, bardzo ważnym elementem leczenia jest hospitalizacja psychiatryczna. Prócz tego leczenie anoreksji odbywa się także za pomocą środków farmakologicznych, wychowawczych oraz psychoterapeutycznych. Psychoterapia jest bardzo ważnym elementem leczenia anoreksji, gdyż jak już wcześniej wspomnieliśmy osoby chorujące na anoreksję mają także zaburzenia psychiczne. Dlatego terapia jest niezbędnym elementem leczenia. Osoby chore na anoreksję często czują wstręt do samych siebie i mają zaniżone poczucie własnej wartości, wszystko to może powodować stany lękowe oraz depresję, która może w pewnym momencie prowadzić do podejmowania prób samobójczych. Prócz tego u osób chorych pojawia się często zanik miesiączki u kobiet, osłabienie, choroby układu krążenia i wiele innych.

Daltonizm – deuteranopia, ślepota barw

Daltonizm, to jedna z wad wzroku. Polega ona na nie rozpoznawaniu barwy zielonej lub myleniu jej z czerwoną. Głównym objawem jest nierozróżnianiem kolorów takich, jak czerwony, pomarańczowy, zielony i żółty. Natomiast fiolet i cyjan odbierane są jako jeden, ten sam kolor. Dzieje się tak ponieważ u osoby z daltonizmem występuje brak w odróżnianiu percepcji składowych czerwonej i zielonej. Najniekorzystniejsze jest to dla małych dzieci, które dopiero poznają świat. Daltonizm jest bardzo niebezpieczny w codziennym życiu, szczególnie biorąc pod uwagę kierowców. Do leczenia używa się specjalnych soczewek, które zaopatrzone zostały w dodatkową warstwę. Działają one na tej zasadzie, że światło przechodzące przez nią wyzwala bodźce, jak u osoby nie cierpiącej na daltonizm. Za wszystko odpowiedzialne są czopki, znajdujące się na siatkówce (światło czuła część oka). Trzy czopki podporządkowane są trzem podstawowym barwom. Zatem główną przyczyną daltonizmu jest brak któregoś z czopków, lub nieprawidłowe jego funkcjonowanie. Monochromatyzm, to najcięższa postać daltonizmu. Osoby cierpiące na ową odmianę mają tylko jeden czopek, wiąże się to z całkowitą niezdolnością do rozpoznawania kolorów. Jednak najgorszą postacią jest achromatopsja, którą cechuje nierozpoznawalność barw oraz dodatkowo trudność widzenia przy normalnym świetle. Mężczyźni są bardziej podatni na zachorowanie, ze względów genetycznych, ponieważ kobieta może być nosicielką, nawet o tym nie wiedząc. Wszystko odnosi się do tego, że mężczyźni mają jeden chromosom X, natomiast kobiety dwa.

Anoreksja – jadłowstręt psychiczny

Anoreksja, czyli jadłowstręt psychiczny może występować w różnym wieku, pojawia się u osób różnej płci, choć częściej choroba ta dotyka jednak kobiety, na ogół te, które znajdują się w okresie pokwitania. Osoba chora na anoreksję odczuwa silny jadłowstręt psychiczny, co powoduje zmniejszanie ilości przyjmowanych pokarmów. Osoby z anoreksją często spożywają tylko wybrane przez siebie pokarmy, dodatkowo w niedużych ilościach. Czasem osoba, u której anoreksja rozwinęła się w znacznym stopniu, w ogóle odmawia przyjmowania jakichkolwiek pokarmów, czasem również reaguje na jedzenie wymiotami; osoby takie bardzo często ograniczają się tylko do spożywania płynów. Oczywiście u osób chorych na anoreksję prędzej czy później dochodzi do wyniszczenia i wycieńczenia organizmu, dlatego anoreksja jest chorobą, którą trzeba jak najszybciej leczyć. Zwlekanie może doprowadzić nawet do śmierci z wycieńczenia organizmu. Poza tym anoreksja powoduje duże zmiany w psychice osoby chorej, a także może przyczynić się do innych poważnych chorób. Osoby z anoreksją są osłabione, często bardzo blade, wychudzone, mają poszarzałą cerę, często wypadają im włosy. Stan zdrowia takiej osoby, zarówno fizyczny jak i psychiczny jest więc bardzo zły. Jeśli anoreksja nie jest leczona, to aż w 20 procentach przypadków będzie prowadzić do śmierci. Anoreksja może powodować także stany depresyjne, mniejsze lub większe, które mogą prowadzić do samo okaleczania się a nawet do prób samobójczych.

Jak walczyć z bezsennością?

Bezsenność bardzo często dotyka wiele osób. Z całą pewnością trzeba stwierdzić, że bezsenność może być bardzo uciążliwa. Kiedy bezsenność utrzymuje się bardzo długo jest uznawana za chorobę. Bezsenność występuje u każdej grupy wiekowej, coraz częściej dotyka też osoby młode. Bezsenność to inaczej zaburzenia snu, które objawiają się między innymi przez częste budzenie się w nocy, przedwczesne budzenie się, powoduje również trudności w zasypianiu. Bezsenność skutkuje tym, że osoba cierpiąca na tą chorobę jest niewyspana, zmęczona, często również osłabiona, poza tym nierzadko występują u takiej osoby problemy z koncentracją w ciągu dnia. Prócz tego bezsenność może również wywoływać stany lękowe oraz depresje. Przyczyn bezsenności jest bardzo wiele, może to być na przykład stres, kłopoty rodzinne czy zawodowe, często na bezsenność cierpią również osoby, które na przykład śpią w nowym miejscu, zmieniają miejsce zamieszkania a nawet łóżko. Bezsenność może być przejściowa i krótkotrwała, jeśli jednak nie ustępuje ona po dłuższym czasie to z całą pewnością konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem, który zaleci odpowiednie leczenie. Z pewnością pomocne w walce z bezsennością będzie na przykład regularne chodzenie spać, unikanie krótszych czy dłuższych drzemek w ciągu dnia, niedopuszczanie do konfliktów i niedopuszczanie do sytuacji stresowych, szczególnie przed snem, unikanie używek takich jak mocna herbata, alkohol czy kawa.